อำเภอลืออำนาจ

วันพฤหัสบดีที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2557

วัดถ้ำแสงเพชร


วัดถ้ำแสงเพชร  อำเภอเมือง จังหวัดอำนาจเจริญ

                           พื้นที่วัดมีบริเวณกว้างขวาง ประกอบด้วย วิหาร เจดีย์ และพระนอนที่ก่อสร้างอย่างสวยงามทางด้านทิศเหนือของวิหารมีถ้ำขนาดใหญ่เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปที่มีพุทธลักษณะงดงาม เหตุที่ได้ชื่อว่าถ้ำแสงเพชรเนื่องมาจากประกายของเกล็ดหินยามเมื่อต้องกับแสงตะวันจะวาววับคล้ายกับแสงเพชร วัดถ้ำแสงเพชร เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมสายพระอาจารย์ชา สุภัทโท สาขาที่ 5 ของวัดหนองป่าพง  
การเดินทาง ใช้ถนนสายอำนาจเจริญ-เขมราฐ ห่างจากตัวเมืองประมาณ 18กิโลเมตร แล้วเลี้ยวซ้ายตามทางขึ้นเขาอีกประมาณ 2 กิโลเมตร

อำเภอลืออำนาจ

แหล่งท่องเที่ยวอำเภอลืออำนาจ article
อำเภอลืออำนาจ
พระเจ้าใหญ่ลือชัย หลากหลายไหมขิด แหล่งผลิตชุดวอร์ม ดอกพยอมโสภา เสมาพันปี ประเพณีบุญคูณลาน
พระฤทธิ์ลือชัย
เป็นพระประธานในโบสถ์ของวัดบ้านอำนาจ หมู่ที่ 4 ต.อำนาจ อ.ลืออำนาจ จ.อำนาจเจริญ ถูกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ.2404 ในคราวเดียวกันกับพระเหลาเทพนิมิตร อ.พนา จ.อำนาจเจริญ
วีดีโอ :
อุโบสถ (สิม) วัดบ้านยางช้า
ต.อำนาจ อ.ลืออำนาจ ห่างจากจังหวัด 30 กิโลเมตร เป็นสถาปัตยกรรมแบบพื้นถิ่นอีสาน ลักษณะเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 7.00 เมตร ยาว 10.80 เมตร สูง 7.40 เมตร ผนังภายในและภายนอกมีภาพจิตกรรมฝีมืออดีตเจ้าอาวาสผู้ก่อตั้งวัดบ้านยางช้า
แหล่งโบราณคดีเสมาหลายพันปี
แหล่งโบราณคดีบ้านเปือยหัวดง ต.เปือย อ.ลืออำนาจ ถือเป็นแหล่งโบราณคดีที่สำคัญมากที่สุดแห่งหนึ่งของจังหวัดอำนาจเจริญ ดังปรากฏว่ามีการสร้างเสมาบริเวณใกล้เคียงกันถึง 3 แห่งด้วยกัน ได้แก่
กลุ่มเสมาหลังโรงเรียนชุมชนเปือยหัวดง
ปักล้อมฐานหินทรายที่ตั้งรูปเคารพ และพระพุทธรูปที่นั่งขัดสมาธิราบ สมัยทราวดีตอนปลายองค์หนึ่ง ลักษณะของเสมาเรียบไม่มีลวดลาย แต่ตรงกลางเป็นแกนสันที่เรียวไปถึงยอด
กลุ่มเสมาบริเวณวัดป่าเรไร บ้านเปือยหัวดง
วัดป่าเรไรปัจจุบันเป็นที่พักสงฆ์ นักเป็นกลุ่มเสมาที่มีความหนาแน่นแห่งหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นกลุ่มเสมาที่ทำด้วยศิลาแลง ไม่มีการสลักลวดลายมากนัก เพียงแต่ตกแต่งรูปร่างให้เป็นเสมาและมีการสลักฐานบัวคว่ำบัวหงายมีสันนูนคล้ายยอดสถูปตรงกลาง
กลุ่มเสมาในเขตวัดโพธิ์ศิลา
บ้านเปือยหัวดง เป็นเนินศาสนสถานที่มีกลุ่มเสมาหินทรายปักอยู่ มีการสลักเป็นรูปหม้อน้ำหรือบูรณฆฎะ 1 นอกจากนี้ยังได้ขุดพบหม้อดินเผาขนาดใหญ่ลายเชือกทาบ ภายในหม้อบรรจุพระพุทธรูปประทับนั่งขนาดเล็กบุเงินจำนวนมาก
บ่อน้ำบุ้น
คำว่า "บุ่น" เป็นภาษาพื้นเมืองอีสาน หมายถึง การไหลทะลักออกมา "น้ำบุ่น" จึงหมายถึง น้ำไหลทะลักขึ้นมาจากพื้นดินตลอดเวลาคล้ายน้ำพุแต่ไม่สูงนัก "บ่อน้ำบุ้น" เป็นแหล่งกำเนิดลำน้ำหรือแอ่งน้ำ มีลักษณะคล้ายบ่อทราย กว้างประมาณ 1 เมตร มองคล้ายกะทะหงายเอียงไปข้างใดข้างหนึ่ง ปากหลุมเป็นดินเหนียวหรือดินโคลนปิดปากหลุม มีน้ำไหลพุ่งขึ้นมาตลอดเวลา เห็นได้ชัดในฤดูแล้ง ส่วนฤดูฝนมักจะเกิดน้ำท่วม ชาวบ้านเรียกปรากฏการณ์ธรรมชาติเช่นนี้ว่า "ดูน" การไหลพุ่งขึ้นมาของน้ำใต้ดินจะทำให้โคลนที่อยู่ปากบ่อ หรือชาวบ้านเรียกว่า "แปวดูน" มีการไหลเวียนขึ้นลงก่อให้เกิดแรงดูด หากมีคนหรือสัตว์พลัดตกลงไปจะถูกโคลนดูดจมหายไป ในปัจจุบันจังหวัดอำนาจเจริญมีบ่อน้ำบุ้นอยู่ 3 แห่ง คือ
1) ที่วัดบึงน้ำพุ ต.ไก่คำ อ.เมือง
2) ที่บ้านนาดูน ต.เปือย อ.ลืออำนาจ
3) ที่บ้านน้ำซับ ต.แมด อ.ลืออำนาจ

ที่มา : http://amnatcharoen.mots.go.th/index.php?lay=show&ac=article&Id=538742383&Ntype=2